
مهدی آیینی
کامیون کامیون جنگل خالی ، کوه کوه جنگل بیابان و گونی گونی جنگل زغال می شود؛ این حکایت جنگلهای زاگرس است، جنگلی که درختان بلوط اش این روزها حال و روز خوبی ندارد؛ بیماری و آفت به جانشان افتاده و قاچاقچیان چوب پیکر نیمه جانشان را چوب حراج می زنند. قاچاق چوب از زاگرس آنقدر بالا گرفته که کمتر روزی پیدا می شود که شهروندان ازکامیون هایی که بارشان درختان بلوط است و مقصد شان کارخانه های شمال کشور عکس و فیلم نگیرند.
زاگرس بلوط بلوط می میرد و قربانی سیاستهای اشتباه برخی مدیران و مسؤولان می شود، بی توجهی به نیاز بازار چوب(حدود۱۲میلیون مترمکعب در سال) سبب شده سودجویان بیشتری نقشه قتل بلوط ها را بکشند.
کاهش ارزش ریال سبب شده بسیاری از شرکتهای وابسته به چوب برای تامین نیازشان دچار مشکل شوند و بی توجهی مسؤولان به این مهم راه را برای تاراج جنگلهای کشور هموار کرده ، چراکه واردات چوب(حدود یک میلیون مترمکعب درسال) بدرستی انجام نمی شود و خبری از تامین خمیرکاغذ یا چوب با نرخ مناسب نیست. به همین دلیل بازار قاچاق چوب این روزها داغ داغ است.
شرایط نامناسب اقتصادی سبب شده بستر برای زوال جنگلهای کشور فراهم شود در غرب کشور این خطر جدی تراست،چراکه میانگین تراکم جمعیت در زاگرس دو برابر(۸۴ نفر در هر کیلومتر مربع) سایر نقاط کشور است. تراکم جمعیت دراین محدوده و آمار بالای بیکاری راه را برای تخریب زاگرس فراهم کرده چون بسیاری از روستاییان به سوخت مناسب دسترسی ندارند ناچار بلوطها را هیزم میکنند بیکاری نیز سبب شده افراد زیادی کوره زغالگیری ایجاد کنند و از طریق فروش زغال امرار معاش کنند.
برخورد با این متخلفان وظیفه سازمان جنگلهاست و کم کاری برخی مدیرانش که به پشت میزنشینی عادت کرده اند به هیچ وجه قابل توجیه نیست، اما کم و کاستی های این سازمان را نیز باید دید از کمبود جنگلبان و تجهیزات بگیرید تا بودجه ای که مدیران این سازمان همیشه از آن گله داشته اند. علاوه براین نباید فراموش کرد که کم کاری وزارتخانههایی مانند وزارت نفت و کار، تعاون و رفاه اجتماعی نیز در تامین سوخت مناسب و شغل از عواملی است که راه را برای تخریب جنگل فراهم کرده است.
بنابراین دست خیلیها به خون جنگل آلوده است افرادی که از امروز به بهانه هفته منابع طبیعی درخت می کارند اما غافلند از اینکه یکسال تبر زنی شان با یک هفته درختکاری جبران نمی شود.