از تشنگی مرگ را به جان میخرند و به باتلاقی پا میگذارند که بیرون آمدن از آن تقریبا محال است، لاشههای گلآلود داستان غمانگیز تشنه مردن حیات وحش کشور را روایت میکنند و میگویند چنانچه فکری به حال شرایط ناگوار گونههای جانوری و سوءمدیریت منابع آب نشود، اندک باقیمانده حیات وحش نیز اگر شانس بیاورند و از تیررس شکارچیان غیرمجاز یا بیماری جان سالم بهدر ببرند، از چنگال تخریب زیستگاه و خشکسالی نمیتوانند بگریزند.این حقیقت تلخ را نمیشود زیر هیچ فرشی پنهان کرد، چراکه لاشههایی که اطراف چشمهای نیمهجان در ارتفاعات جنوبی کهورستان افتادهاند، آن را جار میزنند.روزی نیست که گونههای جانوری در جستوجوی آب جانشان را از دست ندهند، آنطور که دیدبان حیاتوحش ایران گزارش داده دیروز محیطبانان هرمزگانی شاهد مرگ دو بزغاله وحشی بهدلیل تشنگی بودهاند و نسبت به این هشدار دادهاند که حیات بازماندگان حیاتوحش ارتفاعات جنوبی کهورستان در بندر خمیر نیز در خطر است، چراکه چشمههای این منطقه یا خشکیدهاند یا آنقدر کمآب شدهاند که به باتلاقی مرگبار برای گونههای جانوری بدل شدهاند.
به همین خاطر گونههای جانوری که در جستوجوی آب، خود را به چشمههای نیمهجان میرسانند، ناچار وارد گل و لای میشوند، اما بیرون آمدن از آن برای گونههای ضعیفی مانند بزغالهها و انواع پرندگان مانند تیهو تقریبا محال است. این در حالی است که برای آبرسانی به این منطقه دستکم باید حدود چهار کیلومتر لولهکشی کرد، زیرا بهدلیل صعبالعبور بودن منطقه امکان انتقال آب به وسیله خودرو وجود ندارد. با توجه به این شرایط باید از سازمان حفاظت محیطزیست خواست با رایزنی با دستگاههای دیگر و کمک گرفتن از نیکوکارانی که این روزها نذر محیطزیست را سرزبانها انداختهاند، برای نجات جان حیاتوحش این منطقه اقدام کند؛ زیرا ساخت آبشخور برای حیاتوحش و آبرسانی به آنها در چنین شرایطی از حداقلهایی است که این سازمان باید برای حفظ حیاتوحش که بخشی از داراییهای عمومی این سرزمین است، انجام دهد.
مهدي آييني
گزارشگران سبز خبر اینجا سبز میشود