گزارشگران سبز خبر اینجا سبز میشود
جنگل و جنگلبانان کشور قربانی نبود آتشنشان تخصصی جنگل می شوند
این بار اولی نیست که جنگلبانان بدون حداقل تجهیزات مانند لباس ضد حریق و کلاه ایمنی به جنگ آتش میروند.
مسئولان سازمان جنگلها میگویند بتازگی قراردادهایی با دستگاههای مختلف منعقد کردهاند که برای حافظان جنگل، تجهیزات شخصی فراهم کنند، اما امسال سال حریق جنگل است.
مشخص نیست تا پایان دوره آتشسوزی، چند جنگلبان دیگر در جریان اطفای حریق آسیب خواهند دید.
بجز قرقبان مینودشت که در حریق این روزهای گلستان بشدت آسیبدیده، معاون فنی اداره کل گلستان هم بر اثر برخورد سنگ دچار جراحت شده است.
این حوادث نشان میدهد مسئولان باید بیشتر از گذشته به فکر اطفای حریق جنگل از طریق روشهای روز جهان باشند.
امسال را سال حریق مینامند. سالی که بهار پرباران، مصیبتی بزرگ را برای سرمایههای کشور رقم خواهد زد. جنگل که آتش میگیرد، همه نگران حیاتوحش و درختانی میشوند که طعمه حریق بیمبالاتی گروهی گردشگر یا شکارچی شدهاند اما این سهل انگاریها میتواند آتش به جان جنگلبانان اندازد و به قیمت جان آنها تمام شود.
درختان که میسوزند، دیگر روی پای خود بند نمیشوند. درختان آتش گرفته اگر روی شیب باشند، تحت تاثیر نیروی جاذبه به زمین میافتند و تا پایین دره میغلتند و در مسیر خود همه چیز را میسوزانند حتی جنگلبانان را.
قرقبان در کما
ابوطالب قزلسفلو، مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان گلستان در گفتوگو با ما درجه هوشیاری قرقبان مینودشتی را که حالا در اتاق سیسییو تحت مراقبت است، بین ۶ تا ۷ اعلام میکند.
او میگوید: بهرامی لیسانس منابع طبیعی دارد و با ۱۲سال سابقه، قرقبان منطقه بوده است و جزو نیروهای طرح صیانت به شمار میرود.
به گفته قزلسفلو، چند ساعت قبل از بهرامی هم عبدالرحیم لطفی، معاون فنی آبخیزداری اداره کل منابع طبیعی گلستان با برخورد سنگ به پیشانی و پا در همین منطقه دچار مصدومیت میشود که با انتقال به مراکز درمانی به صورت سرپایی مداوا میگردد.
آتش و گسست بیمهای
گرچه مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری گلستان اعلام میکند قرقبان آسیبدیده گلستانی تحت پوشش بیمه است و مشکلی برای ارائه خدمات بیمهای به این جنگلبان وجود ندارد، اما فرهاد مسعودی، جنگلبان گلستانی از وضعیت دیگر جنگلبانانی سخن میگوید که نیروهای شرکتی به حساب میآیند و در این روزهایی که به روزهای آتش در بین نیروهای حفاظتی معروف شده، بدون پوشش بیمهای به اطفای حریق جنگل مشغولند.
او به ما میگوید: با اجرای طرح تنفس در جنگلهای شمال، بسیاری از طرحهای جنگلداری تعطیل شد و هنوز مجری جدید طرح را تحویل نگرفته است، چون که بار حفاظت جنگل به دوش نیروهای طرحی و شرکتی است، در وقفههای بیمهای ایجاد شده در سابقه افراد در اثر انتقال قرارداد به پیمانکار جدید اگر سانحهای برای این نیروها رخ دهد، بار هزینههای درمانی بر دوش خود آنها خواهد بود.
تلاش برای دریافت حکم قضایی
گسست بیمهای تنها مصیبت نیروهای غیر رسمی حاضر در یگان حفاظت نیست. محمدرضا عباسزاده، فرمانده یگان حفاظت منابع طبیعی آمل در گفتگفتوگومامشکلات دیگر این نیروها اشاره میکند.
او میگوید: ادارات منابع طبیعی نیروی کافی آموزشدیده حریق ندارند و بار اصلی اطفای حریق بردوش نیروهای صیانتی و شرکتی است که اصلا جزو نیروهای منابع طبیعی محسوب نمیشوند. حتی حق امضای صورتجلسه را هم ندارند. در صورت بروز حادثه هم هیچ مزایایی برایشان در نظر گرفته نمیشود.
عباسزاده ادامه میدهد: طنز قضیه اینجاست که بسیاری از نیروهای صیانتی با وجود کمبود نیرو توسط سازمان جنگلها اخراج میشوند و پس از طرح دعوی در محاکم قضایی و گرفتن رای، با وضعیت قراردادی بهمحل کار خود بازمیگردند.
به گفته او، همه کسانی که حداقل یکبار در آتشسوزی جنگلهای شمال شرکت کرده باشند، میدانند که مهار حریق در مراحل اولیه بخصوص فصلهایی غیر از پاییز، میتواند بسیار راحت باشد، فقط اگر در مرحله اولیه آتشسوزی عملیات اطفا انجام شود و منطقه درگیر حریق، جاده داشته باشد و صعبالعبور نباشد.
آنطور که عباسزاده میگوید وقتی نیروهای جنگلبان گاهی پنج ساعت پیادهروی در شرایط سخت و پرنشیب میکنند، دیگر رمقی ندارند که بتوانند حریق را مهار کنند. اگرچه همواره در رسانهها به ابتدایی بودن وسایل اطفای حریق جنگل در کشور تاکید میشود اما فرمانده یگان حفاظت منابع طبیعی آمل میگوید: در بسیاری از حریقها با تعداد کافی نیرو و لوازم حمل آب مثل فلشتانک میتوان براحتی حریق را مهار کرد، اما ایراد کار آنجاست که امکان حمل این لوازم تا محل حریق مقدور نیست و اگر هم باشد، اغلب آب در دسترس نیست.
به اعتقاد عباسزاده، احداث ایستگاه مرتفع برای پایش حریق جنگل و ناوگان حمل و نقل هوایی برای رساندن امدادگران و خدمات به محل حریق، از ضروریات است.
او ادامه میدهد: منابع طبیعی منابع مالی کافی برای تهیه غذا، لباس، کلاه و لوازم اولیه اطفای حریق برای نیروهای داوطلب و حتی نیروهای خود در اختیار ندارد.
لزوم پشتیبانی هوایی
هادی کیادلیری، رئیس انجمن علمی جنگلبانی کشور در گفتوگو با جامجم نقطه ضعف اطفای حریق جنگلهای کشور را نبود پشتیبانی لازم میداند و میگوید: در جنگلهای زاگرس که صعبالعبور است نیاز به اطفای حریق و پشتیبانی به وسیله بالگرد است.
آنطور که او میگوید به کمک بیل و آتشکوبهای دستی نمیتوان آتشسوزی جنگل را بموقع مهار کرد و در چنین شرایطی احتمال آسیب دیدن جنگلبانان وجود دارد.
رئیس انجمن علمی جنگلبانی کشور تاکید میکند الگوهای آتشسوزی تغییر و افزایش پیدا کرده، اما تجهیزات آتشنشانان همچنان قدیمی است.
به گفته او، برای بهبود شرایط سازمان جنگلها باید از علم روز بهره برد. علی مقصودی، رئیس هیات مدیره سازمان آتشنشانی رشت نیز نظر کیادلیری را تائید میکند. او که از نزدیک با آتشسوزی جنگلها روبهرو بوده است از نبود آتشنشان ویژه جنگل به عنوان مشکل اصلی در این حوزه یاد میکند.
آن طور که او به ما توضیح میدهد در کشورمان نگاه درستی به اطفای حریق جنگل وجود ندارد، به همین خاطر از آتشنشانهای شهری و جوامع محلی برای اطفای حریق استفاده میشود.
مقصودی تاکید میکند که ماهیت کار در کشور ما با کشورهای توسعه یافته تفاوتی ندارد، اما نبود دسترسی مناسب به بالگرد یا هواپیما برای خاموش کردن آتش جنگل سبب بحرانی شدن شرایط میشود.
گسترش حریق در سراسر کشور
برخی کارشناسان تاکید میکنند منابع طبیعی اعتبار لازم جهت خرید تجهیزات برای نیروهای خود را در اختیار ندارد، اما قاسم سبزعلی، فرمانده یگان حفاظت سازمان جنگلها از امضای تفاهمنامهای چندجانبه با وزارت جهاد کشاورزی، سازمان حفاظت محیطزیست و وزارت دفاع برای تامین تجهیزات انفرادی نیروهای یگان حفاظت خبر میدهد.
او میگوید: در ۱۵ روز اخیر در استانهای گلستان، اصفهان، کردستان، مرکزی، بوشهر، خوزستان، مازندران، فارس، قزوین، گیلان، آذربایجان غربی، کرمان و کرمانشاه شاهد حریق بودیم.
لیلا مرگن
محیط زیست زخم کم ندارد، این حقیقتی است تلخ، اما غیر قابل انکار. نگرانیهای زیادی درباره منابع آب و خاک کشور وجود دارد، نگرانیهایی که گره خورده اند به زندگی و سلامت مردم و نسل های آینده ای که قرار است در این سرزمین زندگی کنند. نگرانی ها محدود به آب و خاک کشور نمی شود، چون تنوع زیستی نیز شرایط خوبی ندارد، سیر نزولی جمعیت حیات وحش در کنار تصمیم گیریهای شتابزده برخی مدیران به مشکلات زیست محیطی کشور دامن زده است.
مناطق صعبالعبور رخ میدهد، برنامههای کنترلی با وسایل ابتدایی با شکست مواجه میشود.
