گزارشگران سبز خبر اینجا سبز میشود
بیش از ۱۰۰ استاد دانشگاه، خبرنگار و فعال محیطزیست در نامهای از رئیس جمهور خواستند دیگر از عنوان محیط زیستی ترین دولت استفاده نکند
گذشت شش سال ثابت کرد که وعدههای زیست محیطی دولت هیچ وقت از مقام شعار فراتر نخواهد رفت. این بیتوجهی به مسائل زیست محیطی سرانجام صدای فعالان محیط زیست را درآورد بیش از یکصد نفر از آنها امروز که در تقویم روزجهانی مقابله با بیابان زایی است در نامه ای سرگشاده به رئیس جمهور خواستند که به دلیل بیتفاوتی نسبت به مسائل محیط زیست عنوان «محیط زیستی ترین دولت» را از کابینه پس بگیرد.
بسیاری از فعالان و دوستداران محیط زیست به شعارهای دولت یازدهم دلخوش کرده بودند دولتی که اولین مصوبهاش را احیای دریاچه ارومیه گذاشت، اما برای بهبود شرایط این دریاچه اقدامی موثر انجام نداد و پس از وقوع سیل و بهبود نسبی شرایط دریاچه اعلام کرد که برنامههای دولت دریاچه را نجات داده است، ادعای که بارها از سوی کارشناسان محیط زیست رد شد، چراکه تنها دلیل افزایش تراز دریاچه ارومیه سیلابهای اخیر است.
نجات دریاچه ارومیه تنها شعار محیطزیستی آقای روحانی نیست. او بارها خود را محیطزیستی ترین دولت نامیده است. اما فعالان محیط زیست معتقدند شرایط محیطزیست کشور سیری نزولی را طی میکند. شاید به همین خاطر است که در تازه ترین اتفاق تعدادی از اساتید دانشگاه، خبرنگاران و فعالان این حوزه نامهای به رئیس جمهور نوشته و خواستهاند که عنوان محیط زیستی ترین دولت را از کابینه پس بگیرند.
برای تغییر
محمد درویش، یکی از فعالان محیط زیست که این نامه را امضا کرده است. او درباره هدفاش از امضای این نامه به ما می گوید: هدف اصلی این است که مدیران به خودشان بیایند و دیگر حرفهای زیبا نزنند بدون اینکه اعتقادی به آنها داشته باشند
او ادامه می دهد: یعنی مانع افرادی باشیم که با حرفهای زیبا در بین فعالان محیط زیست رای جمع آوری میکنند و بعد از گرفتن رای به حرف های زیبایشان پشت پا می زنند.
درویش عنوان میکند: می خواهیم این درس را به دولت مردان بدهیم که هزینه شعارهای خود را بپردازند، چون مردم خسته شدهاند و حوصله شعارهای زیبای بدون پشتوانه را ندارند.
او می گوید: می خواهیم تغییر ایجاد و سیاستمدارهایی را تربیت کنیم که مانند شعارهای زیبایشان زندگی کنند و هزینه شعارهایشان را بپردازند و تصور نکنند حافظه مردم کوتاه مدت است و آنها فراموش می کنند.
توهین با وعدههای پوچ
مهدی آیینی، نویسنده ایننامه نیز به ما میگوید یکی از اهداف انتشار این نامه این است که به دولتمردان گوشزد کنیم که با دادن وعدههای پوچ بیش از این به شعور فعالان و دلسوزان محیط زیست کشور توهین نکنند.
آن طور که او می گوید برخلاف ادعاهایی که آقای رئیس جمهور از حدود شش سال پیش تاکنون مطرح کرده شرایط محیط زیست کشور نه فقط بهتر نشده بلکه به دلیل تصمیمهای نامناسب بدتر هم شده است.
آیینی ادامه میدهد: بخشی از سرعت گرفتن روند تخریب محیطزیست کشور به دلیل مسائلی مانند تغییراقلیم است، اما آنچه که درکشورمان شرایط را ناگوارتر کرده بیتوجهی بیشتر مدیران به توسعه پایدار است.
او عنوان میکند: برای نمونه برخلاف هشدارهای کارشناسان درخصوص عواقب اجرای طرح های انتقال آب رئیس جمهور با پروژههای انتقال آب مانند طرح انتقال آب خزر به سمنان، خلیج فارس به یزد و دریای عمان به مشهد موافقت کرده است. علاوه براین می توان به بی توجهی دولت به تامین حقابههای کشور اشاره کرد یا از این گفت بدون توجه به ارزیابی زیستمحیطی در بکرترین زیستگاه های کشور مانند آشوراده طرحهای گردشگری اجرا می کنند.
آیینی میگوید: این درحالی است که شعارهای محیط زیستی آقای روحانی نقطه امیدی بود برای بسیاری از فعالان و دلسوزان محیط زیست کشور، اما به دلیل اتخاذ تصمیمهای نامناسب و اجرای پروژههای گوناگون بدون توجه به ارزیابیهای واقعی زیستمحیطی، میتوان به این نتیجه رسید که ادعای «محیطزیستیترین دولت» تنها با اهداف کاملا سیاسی مطرح شد.
گذشت زمان و تصمیمهای شگفت انگیزی که از سوی دولت در حوزه محیط زیست گرفت شد ثابت کرد که ادعاهای محیط زیستی آقای روحانی چیزی بجز با الفاظ و شعارهای زیستمحیطی نیست و متاسفانه باید گفت این رویکرد به نوعی توهین به شعور مردم و دلسوزان محیط زیست است به همین امضا کنندگان این نامه از ایشان می خواهند عنوان «محیطزیستیترین دولت» را از کابینه خود پس بگیرید.
برای امضای نامه می توانید به این نشانی مراجعه کنید.
- متن نامه
جناب آقای حجتالاسلام و المسلمین دکتر حسن روحانی
ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
با سلام
امروز روز جهانی مقابله با بیابانزایی است. روزی که در سراسر جهان، مسئولان برنامههایی را برای آگاهسازی عمومی نسبت به حفظ محیطزیست اجرا میکنند. اما با توجه به رویکرد شما نسبت به مسائل زیستمحیطی که هیچ وقت از مقام شعار فراتر نرفته است، به نظر میرسد که مردم باید برای آگاهسازی مدیران منصوب شما نسبت به مسائل محیطزیستی پا پیش گذارند. به همین خاطر امضاکنندگان این نامه معتقدند شما باید در شعار «محیطزیستیترین دولت» تجدید نظر کنید.
«بیایید با هم آیندهای سبز بسازیم.» شعاری است که امسال برای روز جهانی مقابله با بیابانزایی در نظر گرفته شده است. نباید فراموش کرد چنین شعارهایی بارها از سوی شما در تبلیغات انتخاباتی و هنگام تشکیل کابینه یازدهم بیان شد و تاکنون نیز ادامه پیدا کرده است. برای نمونه شعار «محیطزیستیترین دولت» نقطه امیدی بود برای بسیاری از فعالان و دلسوزان محیطزیست کشور، اما به دلیل اتخاذ تصمیمهای نامناسب و بیتوجهی به توسعه پایدار و ارزیابیهای واقعی زیستمحیطی در اجرای پروژهها، میتوان به این نتیجه رسید که ادعای «محیطزیستیترین دولت» تنها با اهداف کاملا سیاسی مطرح شد.
در کمال تاسف میتوان اذعان داشت که در دولت شما، در حوزههای منابع طبیعی و محیطزیست نه تنها شاهد حرکتی رو به جلو نبودهایم، بلکه عقبگرد نیز داشتهایم. حتی برخی مسئولان ارشد دولت در گفتار و رفتار خود درباره مسائل محیطزیستی مرتکب اقدامات نسنجیدهای شدهاند که از نظر علمی، مدیریتی و حتی منافع ملی قابل دفاع نیست. جالب است نظایر این اقدامات حتی در دولتهای نهم و دهم که مدیرانش محیطزیست را مسالهای فانتزی تصور میکردند نیز اتفاق نیفتاد.
حال با توجه به اینکه از نظر امضاکنندگان این نامه، رویکرد بازی با الفاظ و سر دادن شعارهای زیستمحیطی، نوعی توهین به شعور مردم و دلسوزان محیطزیست تلقی میشود و حتی از نظر سیاسی نیز سبب لطمه دیدن وجهه دولت شده است، از شما میخواهیم عنوان «محیطزیستیترین دولت» را از کابینه خود پس بگیرید.
در ادامه، به برخی تصمیمهای اشتباه که به دلیل انتخاب نامناسب مدیران به ویژه در سازمان حفاظت محیطزیست و وزارت جهاد کشاورزی اتفاق افتاده و ما را بر آن داشته که این نامه را بنویسیم، اشاره شده است.
با احترام
جمعی از کارشناسان، فعالان، خبرنگاران و دوستداران محیطزیست
۲۷ خرداد ۱۳۹۸
● موافقت با پروژههای انتقال آب مانند طرح انتقال آب خزر به سمنان، خلیج فارس به یزد و دریای عمان به مشهد
● اظهارنظرهای شعاری و غیرعلمی درباره پروژههای انتقال آب و سدسازی بخصوص بعد از وقوع سیلهای اخیر
● بیتوجهی به شرایط فعالان محیطزیست و فراهم نکردن بستر لازم برای فعالیت سازمانهای مردمنهاد این حوزه و وجود بوروکراسی و نگاه امنیتی به فعالیت این سازمانها
● انتصاب مدیران غیرمتخصص در سازمانهای تخصصی «حفاظت محیطزیست» و «جنگلها، مراتع و آبخیزداری»
● بیتوجهی به پژوهشهای علمی و استفاده نکردن از نتایج تحقیقات در برنامهریزی و ارزیابی پروژههای زیستمحیطی
● بلاتکلیفی مدارس طبیعت به عنوان الگویی مناسب برای آموزشهای محیطزیستی به کودکان
● بیتوجهی به دیپلماسی آب و تامین حقابههای کشور، در نتیجه نابودی بیشتر تالابها مانند هامون، انزلی و هورالعظیم
● مهار نشدن ریزگردها در بیشتر استانها و تداوم رشد بیابانزایی در کشور
● زوال اکوسیستم زاگرس و به رسمیت شناخته شدن نسق زراعی اراضی زیرآشکوب زاگرس
● واگذاری مرجعیت کنوانسیون تنوع زیستی به وزارت جهاد کشاورزی
● واردات بیرویه محصولات تراریخته
● کاهش ۷۲هزار هکتار از وسعت مناطق چهارگانه و پایبند نبودن به معاهدات بینالمللی مثل معاهده ناگویای ژاپن برای افزایش وسعت مناطق حفاظتشده محیطزیست
● تبدیل بخشی از اراضی ملی به قرقهای اختصاصی شکار
● محدود شدن حمایت از محیطبانان و جنگلبانان به انجام اقدامات نمایشی
● واگذاری مناطق حفاظتشده مانند منطقه حفاظتشده لشگردر ملایر به معدن سرمک
● اجرای طرحهای گردشگری بیضابطه در زیستگاههای بکر مانند جزیره آشوراده و منطقه حفاظتشده خاییز
● تداوم روند آلودگیهای هوا در کلانشهرها به دلیل بیتوجهی به توسعه ناوگان حملونقل عمومی و حمایت نکردن سازمان حفاظت محیطزیست از ترویج دوچرخهسواری
● بیتوجهی به مساله مدیریت پسماند در سراسر کشور بخصوص در استانهای ساحلی شمال و جنوب
● ادامه روند سدسازی به ویژه در جنگلهای هیرکانی
● جولان کشتیهای صید ترال چینی در آبهای جنوبی کشور
اسامی تعدادی از امضاکنندگان نامه به ترتیب حروف الفبا:
- زهرا آبریان، عضو هیات مدیره کانون گردشگری پایدار زمین
- دکتر حسین آخانی، عضو هیات علمی دانشگاه تهران
- پدرام آستانی، فعال محیطزیست
- مهدی آیینی، روزنامهنگار
- آسیه اسحاقی، روزنامهنگار
- میثم اسماعیلی، روزنامهنگار
- علیرضا افشاری، روزنامهنگار
- بهنام اکبری، روزنامه نگار
- فائزه اکبری، روزنامهنگار
- میترا البرزیمنش، فعال محیطزیست
- موسی امیرخانی، مدیرکل پیشین منابع طبیعی کردستان و همدان
- شهرام امیری شریفی، فعال حقوق حیوانات
- مسعود بربر، روزنامهنگار
- علی بناگر، فعال محیطزیست
- دکتر مهدی بهروش، فعال محیطزیست
- احمد بیرانوند، کارشناس منابع طبیعی
- دکتر ضیاءالدین بادهیان، عضو هیات علمی دانشگاه لرستان
- مهدیه پورشاد، مدیرعامل انجمن انسان و زیست پایدار
- بابک پورعالی، روزنامهنگار
- دکتر فرجالله ترنیان، عضو هیات علمی دانشگاه لرستان
- هدیه تهرانی، بازیگر سینما و فعال محیطزیست
- مژگان جمشیدی، روزنامهنگار
- عرفان حسینی، عضو هیات مدیره انجمن سبز چیای کردستان
- ناصح حسینیراد، عضو هیات مدیره انجمن سبز چیای کردستان
- نازدار حقپرست، عضو هیات مدیره انجمن سبز چیای کردستان
- نرگس خانعلیزاده، روزنامهنگار
- سمیرا خباز، روزنامهنگار
- مریم خباز، روزنامهنگار
- عرفان خسروی، زیستشناس
- محمدحسین خودکار، روزنامهنگار
- سوگل دانایی، روزنامهنگار
- محمد درویش، فعال محیطزیست
- دکتر بهروز دهزاد، کارشناس محیطزیست
- علی رستگار، روزنامهنگار
- خدیجه رضوی، مدیرعامل مؤسسه توسعه پایدار و محیطزیست
- دکتر فرشید رفوگران، وکیل پایه یک دادگستری
- بختیار روشنکار، عضو هیات مدیره انجمن سبز چیای کردستان
- دکتر کیومرث سفیدی، عضو هیات علمی دانشگاه اردبیل
- دکتر علی سلاجقه، رئیس اتحادیه انجمنهای علمی منابع طبیعی و محیطزیست ایران
- سپهر سهامیفر، گرافیست
- طیبه سیاوشی شاهعنایتی، عضو کمیسیون فرهنگی مجلس
- دکتر علیمحمد شاعری، عضو هیات رئیسه کمیسیون کشاورزی، آب و منابع طبیعی مجلس
- سونیا شفیعی، کارشناس محیطزیست
- لیلا شوقی، روزنامهنگار
- رضا شیخپور، جنگلبان
- ایراندخت صالحی، عضو هیات مدیره کانون گردشگری پایدار زمین
- نادر ضرابیان، فعال محیطزیست
- عارف طاهرکناره، عکاس
- حسین عبیری گلپایگانی، فعال محیطزیست
- سمکو عظیمی، عضو هیات مدیره انجمن سبز چیای کردستان
- فاطمه علیاصغری، روزنامهنگار
- مهدی علیرضایی، روزنامهنگار
- دکتر افشین علیزاده، عضو هیات علمی دانشگاه تهران
- فرزاد علیزاده، عضو هیات مدیره کانون گردشگری پایدار زمین
- محمدعلی عسکری، روزنامهنگار
- فاطمه عودباشی، روزنامهنگار
- دکتر محمدرضا فاطمی، پژوهشگر علوم دریا
- دکتر تورج فتحی، کارشناس محیطزیست
- ستاره فروزان، روزنامهنگار
- لیلا فولادوند، مستندساز حوزه محیطزیست
- ایرج قادری، عضو هیات مدیره انجمن سبز چیای کردستان
- جمال قادری، عضو هیات مدیره انجمن سبز چیای کردستان
- دکتر زهرا قلیچیپور، عضو هیات علمی دانشگاه حکیم سبزواری
- ساناز قنبری، روزنامهنگار
- مهلقا کاشفی، نایبرئیس جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیطزیست
- نازنین کاظمینوا، عکاس
- ناجی کانیسانانی، عضو هیات مدیره انجمن سبز چیای کردستان
- دکتر پرویز کردوانی، جغرافیدان
- دکتر مهدی کلاهی، عضو هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد
- کاظم کوکرم، روزنامهنگار
- دکتر اسماعیل کهرم، فعال محیطزیست
- کمال کهنهپوشی، عضو هیات مدیره انجمن سبز چیای کردستان
- دکتر هادی کیادلیری، رئیس انجمن جنگلبانی ایران
- مهرو ماهر، روزنامهنگار
- صابر محمدی، روزنامهنگار
- عباس محمدی، فعال محیطزیست
- دکتر اصغر محمدی فاضل، رئیس پیشین دانشکده محیطزیست
- یاسر مختاری، روزنامهنگار
- فاطمه مرادزاده، روزنامهنگار
- لیلا مرگن، روزنامهنگار
- دکتر ایمان معماریان، جراح دامپزشک
- مهلقا ملاح، بنیانگذار و مدیرعامل جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیطزیست
- دکتر مرجان ملاحسینی، فعال محیطزیست
- گلنوش ملایری، نوازنده و آهنگساز
- دکتر رحیم ملکنیا، عضو هیات علمی دانشگاه لرستان
- دکتر هومن ملوکپور، جراح دامپزشک
- مینا مولایی، روزنامهنگار
- کوشان مهران، فعال محیطزیست
- ماهان مهرو، کارشناس محیطزیست
- دکتر حامد نجفی علمدارلو، عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس
- دکتر عبدالحسین وهابزاده، بنیانگذار مدارس طبیعت در ایران
- محمدعلی یکتانیک، کارشناس حیات وحش
- اعضای انجمن دیدهبان کوهستان
- اعضای شورای مرکزی ستاد مردمی نجات آشوراده و مناطق چهارگانه حفاظتی
پسرها پیرپسر میشوند، دختران پیردختر؛ این را آمارها روایت میکنند، حقیقت تلخی که نمیشود زیر هیچفرشی پنهانش کرد، واقعیتی که آب پاکی را میریزد روی دست افرادی که ادعای مدیریت دارند و دودستی میزهایشان را چسبیدهاند از جامعه و فرهنگ بگیرید تا اقتصاد و سیاست.آخرین بررسیها گواهی میدهد در خوشبینانهترین حالت جمعیت آنهایی که به سن تجرد قطعی رسیدهاند (۴۹سال) از ۲۲۰هزار نفر عبور کرده است، گروهی که باید تکزیست خواندشان چون محال ممکن است به فکر ازدواج بیفتند یا کسی از آنها بپرسد برنامهشان برای ازدواج چیست؟ حدود هفت سال پیش جمعیت این گروه حدود ۱۵۰هزار نفر بود، اما هر سال که میگذرد به جمعیتشان اضافه میشود، چون بیکاری گریبان جوانان بیشتری را میگیرد و آنها دربرنامه ریزی برای آینده خود محدودتر میشوند. نگرانکنندهتر این که دختران در این بین سهم بیشتری دارند؛ آنطور که مدیرکل دفتر جمعیت، نیروی کار و سرشماریهای مرکز آمار ایران گفته ۱۳۸هزار نفر از جمعیت مجردان قطعی کشور را دختران تشکیل میدهند.
دیروز (دوشنبه) همزمان دو خبر مرتبط منتشر شد که از یک طرف حاکی از استقبال کمرونق از فروش اعتباری خودرو بود و از طرف دیگر رئیس پلیس راهنمایی و رانندگی ناجا درخصوص تاثیر ارائه این تسهیلات در افزایش ترافیک و سوانح اظهار نگرانی و به درستی تاکیدکرد راهحل این مشکلات در تمام دنیا، گسترش حملونقل عمومی است.خسارت های مالی و ناملایمات اجتماعی و سیاسی رکود اقتصادی ناشی از تحریم های ناعادلانه قابل درک است و مدیران ارشد کشور باید به فکر چاره ای برای برون رفت از این چالش باشند، اما اگر ارائه کنندگان بسته تشویقی خرید خودرو که خود نیز در خیابان های دود گرفته شهرها تردد می کنند، به آمار و ارقام عملکرد دولت ها در حمایت از توسعه حمل و نقل عمومی شهرها نگاهی بیندازند، تائید خواهند کرد که به آنچه تعهد داشته ایم، عمل نکرده ایم، ولی جای تعجب است که در این بزنگاه تبدیل تهدید به فرصت، چرا گزینه تعویض خودروهای فرسوده را روی میز نمی آوریم؟
