آخرین خبرها
خانه / بایگانی/آرشیو برچسب ها : مهدي آييني (برگ 17)

بایگانی/آرشیو برچسب ها : مهدي آييني

اشتراک به خبردهی

حقوق کودکان، نیازمند حمایت قانونی

صحبت از حقوق کودکان که می‌شود، همه می‌توانند ساعت‌ها حرف بزنند و از باید و نباید‌هایی که در این حوزه وجود دارد بگویند، اما زمان عمل که می‌رسد، توجهات به حقوق کودکان به اندازه آسیب‌ های این حوزه نیست.

 برای نمونه اگر درباره فراکسیون یا کمیسیون ویژه کودکان از نمایندگان مجلس پرس و جو کنید متوجه می شوید که بتازگی تعدادی از نمایندگان مجلس به فکر تشکیل فراکسیون حمایت از حقوق کودکان افتاده اند تا جایی که هنوز اعضای هیات رئیسه آن مشخص نشده است، نکته اینجاست که رسیدگی به امور کودکان در کشور حداقل به تشکیل کمیسیونی نیاز دارد که اعضای آن فعال بوده و با آگاهی کامل نسبت به ضعف قوانین موجود با ارائه طرح های مناسب قوانین کارآمدی که ضمانت اجرایی داشته باشد، تصویب کنند، زیرا اگر این روزها نیمه های شب سری به چهارراه ها و خیابان های شهر بزنید قبول خواهید کرد که تعداد زیادی از کودکان کار برای کمک به خانواده هایشان تا نیمه شب در خیابان ها به دستفروشی و تکدیگری مشغولند و هر لحظه ممکن است با خطرات گوناگونی روبه رو شوند.

متاسفانه در سال های اخیر حوادث کودک آزاری زیاد شده است، اما این در حالی است که در کشور بانک اطلاعاتی نیز در خصوص ثبت کودک آزاری وجود ندارد به همین دلیل تا کنون آمار دقیقی از میزان کودک آزاری منتشر نشده و در نتیجه نمی توان به طور قطع گفت وضع کودک آزاری در کشورمان چگونه است، تا با توجه به آن راهکارهای مناسبی پیدا کرد.

علاوه بر این تعریف مشخصی هم از کودک آزاری در دست نیست، زیرا برخلاف دیگر کشور ها که در آنها تحقیر کردن، ترساندن، تبعیض قائل شدن و کم اهمیت بودن نسبت به آموزش، بهداشت و پوشاک کودک، کودک آزاری تلقی می شود، در کشورمان تا کودکی آسیب جدی نبیند شخصی از او حمایت نکرده و رسانه ها نسبت به آن واکنش نشان نمی دهند.

به همین دلیل باید هشدار داد که وضع حقوق و حمایت از کودکان در کشورمان مطلوب نیست و چناچه مسئولان حمایت از کودکان را در دستور کار خود قرار ندهند در آینده نزدیک کشور با بحرانی روبه رو خواهد شد که کودکان آسیب دیده در بروز آن نقش پررنگی دارند.

نوروز؛ شبان عاشق

مهدی آیینی

مهدی آیینی

پلنگ به گله‌اش حمله کرد؛ 44 راس از رمه‌اش را درید، اما با این‌که مسلح بود به خودش اجازه نداد اسلحه برنواش را به سمت پلنگ نشانه برود. این حکایت شبان عاشقی است که می‌گوید: اگر عقابی در آسمان پرواز نکند، اگر کل و بزهای وحشی در کوه نباشند، اگر سر هر چشمه کبک‌ها آب نخورند، طبیعت لذت‌بخش نیست.

اگر از او بپرسید چرا به پلنگی که به گله اش حمله کرده شلیک نکرده، پاسخ می دهد: من قبلا پلنگ را در این کوه دیده بودم، خیلی زیباست، تا از نزدیک نبینید متوجه حرفم نمی شوید. به خدا قسم اگر تمام دام هایم را می خورد هرگز به طرفش تیر نمی انداختم. اینها بخشی از حرف های نوروز حیدری یکی از دامدارهای لرستانی است که چند روز پیش 140 راس از دام هایش را برای چرا به منطقه کول پیر در ارتفاعات هشتادپهلو برده بود.

 

آن روز صبح زود نوروز گله اش را به سمت ارتفاعات حرکت داد و مشغول چرای دام هایش شد. همه چیز بخوبی پیش می رفت تا این که با غروب آفتاب مرد جوان تصمیم گرفت رمه اش را جمع کرده و به روستا برگردد. هوا مه آلود شده بود و نوروز باید هر چه سریع تر گوسفند و بزهایی را که پراکنده شده بودند، جمع می کرد.

مرد روستایی چوب دستی اش را در هوا تاب می داد و سعی می کرد با هی هی کردن، رمه اش را به سمت پایین کوه هدایت کند، اما در این گیر و دار سر و صدای غیرعادی تعدادی از گوسفندان توجهش را جلب کرد، هر چند که مه آلود شدن فضا قدرت دیدش را کم کرده بود، ولی وقتی نوروز اطرافش را بخوبی نگاه کرد، متوجه شد تعدادی از بزهایش زخمی شده اند و پلنگی یکی از گوسفندان او را به دندان گرفته است.

به همین دلیل مرد جوان شروع به فریاد زدن کرد و پلنگ هم که متوجه حضور او شده بود، به سمت ارتفاعات فرار کرد. نوروز با این که مسلح بود، اما به پلنگ شلیک نکرد.

او به دیدبان محیط زیست و حیات وحش ایران می گوید: خداوند به ما برکت می دهد، هر سال بزغاله ها و بره های جدید متولد می شوند، اما اگر پلنگ از بین برود دیگر این کوه پلنگ ندارد.

نوروز کشته شدن گله اش را دید، اما به احترام محیط زیست و گونه های جانوری در خطر انقراض آن به پلنگ آسیبی نرساند.

اگر عمل نوروز را در مقابل کار تاسف بار چند گله دار دیگر که مدتی قبل چند سگ گله را به جان پلنگی انداخته و حیوان را به طرز وحشیانه ای کشته بودند قرار دهید، به ارزش کار نوروز پی خواهید برد.

به همین دلیل مسئولان باید اکنون هرچه سریع تر به وظیفه خود عمل کرده و خسارت او را جبران کنند، زیرا اگر پرداخت خسارت به این مرد روستایی به تاخیر بیفتد، دیگر نمی توان از گله داران انتظار داشت که کشته شدن دام هایشان را ببینند و دست روی دست بگذارند.

این در حالی است که مسئولان محیط زیست می توانند برای قدردانی از نوروز مراسمی برگزار کرده و به صورت نمادین هم که شده از او تشکر کنند تا دامداران از جبران خسارتشان در چنین مواقعی مطمئن شده و دیگر شاهد کشته شدن یوزپلنگ یا پلنگی به دست دامداران یا سگ های گله آنها نباشیم.

افزون بر این، مسئولان می توانند با طراحی مدالی با عنوان نوروز از این به بعد از دامدارهایی که مانند نوروز حیدری عاشق محیط زیست هستند، تشکر کرده و قدم هایی برای فرهنگ سازی بین دامداران بردارند.

زیرگرفتن حیوانات جایزه ندارد

مهدی آیینی

مهدی آیینی

هر سال تعداد زیادی از گونه‌های جانوری کشورمان قربانی تصادفات جاده‌ای و ندانم کاری انسان‌ها می‌شود، از جانورانی مانند گربه تا یوزپلنگ، روباه و انواع حیوانات وحشی که در کشورمان زندگی می‌کند. نکته اینجاست که مرگ حیواناتی مانند گربه ها در شهرها به موضوعی عادی بدل شده تا آنجا که برخی انسان های روانپریش برای زیرگرفتن و کشتن حیوانات با یکدیگر رقابت می کنند.

متاسفانه به دلیل این که در کشورمان قانونی برای برخورد با این افراد وجود ندارد و سازمان های مردم نهاد هم آن طور که باید و شاید فعال نیستند، حاشیه امنی برای این افراد به وجود آمده است.

افزون بر این، بیشتر مردمی که به طور اتفاقی با این حیوانات تصادف می کنند، نمی دانند برای کمک به حیوان زخمی چه باید انجام دهند، به همین دلیل جاندار زخمی را کف خیابان رها کرده و راه خود را در پیش می گیرند.

این در حالی است که این افراد حداقل می توانند با تماس با نهادهای مردمی مانند انجمن حمایت از حیوانات برای نجات جان حیوان آسیب دیده تلاش کنند البته این اوضاع در جاده های برون شهری برای حیوانات خطرناک تر است، زیرا انسان با تخریب زیستگاه های حیات وحش و ساخت جاده و معادن در این مناطق سبب کاهش منابع غذایی آنها شده و به همین دلیل گونه های جانوری ناچارند برای تامین غذا به شهر و روستاها نزدیک شده و متاسفانه تعدادی از آنها به دلیل تصادف با خودرو های عبوری تلف شوند.

بر اساس آمارهای منتشر شده در شش سال اخیر دلیل 70 درصد مرگ و میر گونه های جانوری در کشور تصادفات جاده ای اعلام شده است.

برای نمونه در این مدت 16 یوزپلنگ، 14 پلنگ، 9 گربه کاراکال، 104روباه و 21 گرگ به دلیل تصادف با خودرو کشته شده اند.

از این گذشته برخی از این گونه ها در خطر انقراض قرار داشته و هر سال برای حفظ آنها برنامه هایی در کشور اجرا می شود به همین دلیل تلف شدن آنها در جاده ها هزینه جبران نشدنی به کشور تحمیل می کند.

این در حالی است که مسئولان با برنامه ریزی برای حل مشکلاتی مانند تخریب زیستگاه حیات وحش، نبود تابلو و علائم هشداردهنده در جاده ها و ساخت و ساز در مناطق حفاظت شده می توانند برای نجات جان گونه های جانوری قدم بردارند.

 

باز هم سلطان جنگل قرباني باغ وحش غير استاندارد شد

مهدی آیینی

مهدی آیینی

انگار دیگر جایی برای گونه‌های جانوری کشورمان وجود ندارد، زیرا تعداد اندک باقیمانده حیات‌ وحش یا در مناطق حفاظت شده سلاخی می‌شود یا در باغ‌وحش‌های غیراستاندارد قربانی نبود امکانات و سهل‌انگاری مسئولان می‌شود، اوضاع آ‌ن‌قدر نابسامان است که روزی را نمی‌توان پیدا کرد که در آن ‌خبر کشته شدن گونه‌های جانوری، بیماری آنها در باغ‌وحش‌ها یا دستگیری شکارچی‌های غیرمجاز مطرح نشود. برای نمونه روز گذشته حادثه ای در پارک بعثت دزفول اتفاق افتاد که کم از شیوع بیماری مشمشه در باغ وحش ارم و قربانی شدن شیر و ببرهای این پارک ندارد؛ زیرا یکی از شیرهای این پارک، قربانی شرایط نامناسب آنجا شد.

هرچند که خبرهای تائیدنشده ای از شایع شدن مگس میاز در این پارک مطرح شده و برخی ها می گویند یک قلاده شیر و خرس در این پارک بر اثر مگس میاز جان خود را از دست داده اند، اما مدیر سازمان پارک ها و فضای سبز شهرداری دزفول نظر دیگری دارد.

او در این باره به فارس می گوید: کشته شدن یک قلاده شیر به دلیل دعوای دو شیر با یکدیگر بوده است. با این که این مقام مسئول کشته شدن جانداران این باغ وحش را به دلیل مگس میاز تکذیب می کند، اما همین که شیری به دلیل درگیری با همنوع خود در باغ وحش کشته شده، بیانگر این حقیقت تلخ است که این مرکز نیز مانند 700 محل نگهداری حیوانات کشور از هیچ شرایط استانداردی برخوردار نیست زیرا اگر دست کم شیرهای نر را جدا از یکدیگر نگهداری می کردند، کار به اینجا نمی رسید یا اگر کارکنان باغ وحش به سلاح یا دارت بیهوشی دسترسی داشتند، این حادثه تلخ هرگز اتفاق نمی افتاد.

نکته اینجاست که بیشتر باغ وحش های کشور شرایط مناسبی نداشته و کارکنان آموزش ندیده آنها نیز امکانات لازم را در اختیار ندارند، به همین دلیل زنده ماندن اندک گونه های جانوری در کشور را باید به پای بخت و اقبال آنها گذاشت.

این در حالی است که در کشورهای موفق، باغ وحش های استاندارد محلی است برای آشتی دادن مردم و حیات وحش، ایجاد حس حيوان دوستي ، آموزش، تحقیق و کسب درآمد، اما شرایط نامناسب باغ وحش های کشور نه تنها رسیدن به هیچ کدام از این هدف ها را میسر نمی کند؛ بلکه بستری را فراهم کرده برای آسیب دیدن گونه های جانوری یا جریحه دار شدن احساس انسان ها. شرایط نامناسب باغ وحش ها می تواند سبب حوادث دیگری نیز شود.

به همین دلیل باید به مسئولان محیط زیست هشدار داد برای جلوگیری از قربانی شدن گونه های جانوری در باغ وحش های غیراستاندارد هنگام صدور مجوز برای باغ وحش ها حداقل های لازم را در نظر بگیرند و در کنار آموزش محیط بانان، برنامه ای را نیز برای آموزش کارکنان باغ وحش ها پیش بینی کنند.

تعریف کودک‌آزاری گم‌شده است

مهدی آیینی

مهدی آیینی

چه کسی باور می‌کند در شش ماهه اول امسال فقط 23 مورد کودک‌آزاری در کشور رخ داده باشد؛ آن هم وقتی بیش از 1.5 میلیون کودک‌کار هر روز در شهرهای مختلف کشور با ناملایمات اجتماعی و انواع و اقسام خطرها دست و پنجه نرم می‌کنند یا وقتی بیش از 80 درصد کودکانی که در مراکز شبانه‌روزی بهزیستی نگهداری می‌شوند، کودکان بدسرپرست هستند.

هیچ کس این آمار را باور نمی کند مگر این که به دلیل حوادث ناگواری که در کشور اتفاق می افتد، معنی کودک آزاری برای برخی از فعالان این حوزه تغییر کرده باشد و یا آنها دست روی دست گذاشته باشند تا کودکان آزار دیده برای اطلاع رسانی به سراغشان بروند، چرا که پرونده های کودک آزاری زیادی در کشور در حال رسیدگی است پرونده هایی که مرور آنها بیانگر این حقیقت تلخ است که معیار کودک آزاری درکشورمان در حال تغییر است برای نمونه اوایل امسال پرونده فاطمه دختر شش ساله بوشهری یکی از جنجالی ترین موارد کودک آزاری در کشور بود که در آن مادر سنگدلی با همدستی متهمی دیگر بدن کودک خود را با فندک سوزانده و تا حدی او را مورد آزار و اذیت قرار داده بودند که کودک بینایی خود را نیز از دست داده بود.

از این دست پرونده ها در کشورمان کم نیست. پرونده هایی که در آن کودکان قربانی نبود قانون مناسب و خشونت والدین خود شده و وقتی در کانون توجه قرار می گیرند که با مرگ فاصله اندکی دارند.

به همین دلیل انگار برای خیلی ها تا زمانی که کودکی با فندک، سیگار یا اتو داغ نشود یا زیر ضربات مشت و لگد کارش به بیمارستان یا گورستان نکشد کودک آزاری رخ نداده است. این درحالی است که توهین کردن، ترساندن، تحقیر کردن، تبعیض و توجه نکردن به نیازهایی مانند تغذیه، بهداشت، پوشاک و آموزش کودک نیز کودک آزاری محسوب می شود.

به همین دلیل وقتی یکی از اعضای انجمن حمایت از حقوق کودکان ادعا می کند که در شش ماهه اول امسال 23 مورد کودک آزاری به انجمن حمایت از حقوق کودکان ارجاع داده شده است باید به او گفت که انتشار چنین آماری از سوی این انجمن نه تنها دردی از کودکان آزار دیده و در معرض خطر کشور کم نمی کند، بلکه ممکن است نتیجه عکس هم داشته باشد.

باید به مسئولان این انجمن هشدار داد وقتی آنها قادر نیستند درک درستی از حوادثی که در کشور رخ می دهد داشته باشند یا نمی توانند حتی اخبار حوزه خود را با مرور صفحه حوادث روزنامه ها به روز کنند، نیازی به ارائه آمار نیست و بهتر است آنها به انجام کارهای فرهنگی و حمایتی بسنده کنند.

کسی از راه‌های غیرقانونی به استرالیا نمی‌رسد

سیل مهاجران غیرقانونی به استرالیا آنقدر زیاد شده که دولت استرالیا مجبور شده سیاست‌های خود را تغییر دهد.طبق سیاست های جدید از نوزدهم جولای 2013 (28 تیر امسال) هر شخصی که به صورت غیرقانونی و به وسیله قایق بخواهد خود را به استرالیا برساند، دیگر در این کشور اسکان داده نخواهد شد و پلیس استرالیا این افراد را که غیرقانونی وارد این کشور می شوند، به کشورهای منطقه ای مانند گینه نو می فرستد، بنابراین اگر تقاضای پناهندگی این افراد قبول شود آنها باید بقیه عمر خود را در پاپوآ گینه نو یا کشور دیگری بجز استرالیا سپری کنند. در این مصاحبه پال فلی، سفیر استرالیا در تهران از سیاست های جدید این کشور در قبال پناهجویان و دلایل تغییر سیاست مهاجرپذیری این کشور می گوید.

با توجه به این که استرالیا سه برابر کشورهای مهاجرپذیر دیگر پناهجو می پذیرد دلایل تغییر سیاست های مهاجرپذیری این کشور چیست؟

می خواهیم ثابت کنیم قاچاقچیان انسان به مردم دروغ می گویند، می خواهیم مشخص کنیم با این شیوه دیگر شخصی به استرالیا نخواهد رسید. ما دوست نداریم زندگی و پول مردم به خطر بیفتد.

این سیاست در قبال افرادی که قبلا به شکل غیرقانونی به استرالیا آمده اند نیز اجرا می شود؟

با توجه به توافقاتی که شده مهاجرانی که قبل از انتشار این اعلامیه به استرالیا آمده اند به پاپوآ گینه نو منتقل نمی شوند.

این تغییر سیاست تاکنون نتیجه مثبتی داشته است؟

خیلی زود است که بخواهیم بگوییم این قانون کارا بوده است یا نه.

هر سال چه تعدادی پناهنده وارد استرالیا می شوند؟

استرالیا تعداد زیادی پناهجو می پذیرد. امسال قرار است 20 هزار نفر پناهجو بگیرد، اما از طریق قانونی و نه از طریق شبکه های تبهکاران.

پناهنده ها بیشتر از چه کشورهایی هستند؟

آنها از کشورهای مختلفی مانند افغانستان، ایران و دیگر کشورها هستند.

طبق سیاست های جدید استرالیا تعدادی از پناهجویان به گینه نو منتقل شده اند بهتر نبود قبل از انتقال اطلاع رسانی می کردید؟ یا آنها را به کشور خود برمی گرداندید؟

استرالیا با کشورهای دوست مانند ایران همکاری داشته و دارد، فکر می کنم این اقدام یک پیغام رسا و شفاف است که تائید می کند قاچاقچیان دروغگو هستند، من فکر می کنم خیلی مهم است که این تغییر را ایجاد کنیم، علاوه بر این اکنون که دارم با شما صحبت می کنم به همین دلیل است، در واقع خیلی شفاف بیان می کنیم که شرایط تغییر کرده است. درباره بازگشت آنها به ایران هم به نظر من هم بهتر بود آنها به کشورشان برمی گشتند، اما قبل از هر چیز آنها نباید خودشان را به دست قاچاقچیان سپرده و به روش های غیرقانونی اقدام می کردند، ولی اگر کسی در بازداشت باشد و بخواهد برگردد، دولت استرالیا خوشحال می شود به او کمک کند و البته دولت ایران هم مشتاق است کمک کند تا آنها به کشورشان برگردند. این در حالی است که توافقات انجام شده در صورتی اجرایی می شود که مطابق با تعهدات بین المللی باشد.

اما به نظر می رسد گینه نو شرایط لازم را برای اسکان پناهجویان ندارد؟

من با این ارزیابی شما موافق نیستم. استرالیا از قبل مراکزی در منطقه داشته مانند پاپوآ گینه نو و جزیره مائورا، ما به این دلیل سیاست مهاجری را تغییر داده ایم چون می خواهیم تاکید کنیم قاچاقچیان انسان دروغگو هستند، در واقع ما می خواهیم این تجارت شرورانه را متوقف کنیم.

هفته های گذشته در یکی از کمپ ها استرالیا پناهجویان اعتراض کرده و تعدادی از آنها بازداشت شدند، دلیل آنها برای اعتراض چه بود؟ آیا آنها به تغییر سیاست های شما برای ارسال پناهجویان به گینه نو اعتراض کردند؟

این شورش در مرکز بررسی درخواست پناهجویان در جزیره نائورا رخ داد، در آن شورش مردم مراکز بررسی درخواست ها را ویران کردند، کسی که در این مراکز زندگی می کند از شرایط موجود راضی نیست، چون قاچاقچی ها وعده های دیگری به او داده اند. البته این ماجرا می تواند دلیل دیگری نیز داشته باشد یعنی آنها با این امید شورش کرده اند که به استرالیا برسند.

برنامه دولت استرالیا برای آنها که در بازداشت هستند، چیست؟

باید بگویم آنها همچنان در نائورا خواهند ماند و تصمیم های لازم را در این باره دولت نائورا خواهد گرفت.

شرایط کمپ های استرالیا یا گینه نو چگونه است؟ آیا پناهجویان از حداقل ها بهره مند هستند؟

شرایط در این مرکز بسیار انسانی است و با استانداردهای بین المللی همخوانی دارد. پناهجویان به غذا، خدمات بهداشتی، پزشک و روانپزشک دسترسی دارند، آنها امکاناتی هم برای تفریح و تماس گرفتن با خانواده خود دارند، البته اگر نیاز باشد این امکانات گسترش پیدا می کند تا جوابگوی همه باشد.

چه تعدادی از پناهجویان در گینه نو اسکان پیدا می کنند؟

سقفی برای افرادی که در گینه نو سامان داده می شوند، تعیین نشده است. البته چنین مرکزی در جزیره مانوس هم وجود دارد. در این کمپ مانند مراکز دیگری که در استرالیا وجود دارد به صورت انسانی با پناهجو ها برخورد می شود.

چند نفر از مهاجران ایرانی به گینه نو منتقل شده اند و آیا آنها می توانند امیدوار باشند که به استرالیا برسند؟

حدود 800 نفر هستند، اما اصلا امکان ندارد آنها اقامت استرالیا را بگیرند، زیرا از نوزدهم جولای به بعد افرادی که غیرقانونی و با قایق به استرالیا می رسند، حتی اگر پناهنده بودن آنها ثابت شود در پاپوآ گینه نو یا کشور سومی اسکان پیدا کرده و هیچ وقت به استرالیا نمی رسند.

اگر شخصی به وسیله هواپیما خودش را به استرالیا برساند، چطور، آیا اقامت استرالیا را می گیرد؟

این کار خیلی سخت است که شخصی بخواهید خود را از طریق هواپیما به استرالیا برساند و درخواست اقامت کند، زیرا این کار نیاز به ویزا دارد. تا آنجا که می دانم بیشتر مهاجران غیرقانونی از طریق اندونزی و با قایق کوچک خود را به استرالیا می رسانند.

بهترین و بدترین اتفاقی که ممکن است برای یک پناهجو رخ بدهد، چه می تواند باشد؟

بدترین اتفاق این است که آنها به دلیل سفر با قایق های کوچک تبهکاران غرق شده و جانشان را از دست می دهند و به این دلیل غم و اندوه زیادی به خانواده هایشان تحمیل می شود و بهترین اتفاق هم این است که در پاپوآ گینه نو به درخواست پناهندگی آنها رسیدگی خواهد شد و اگر شرایط لازم را داشته باشند در پاپوآ گینه نو اسکان مجدد خواهند یافت یا در یک کشور سومی بجز استرالیا، اما اگر نتوانند اثبات کنند که شرایط پناهندگی را دارند دولت گینه نو تلاش می کند آنها را به کشور خود برگرداند. بنابراین نتیجه می گیریم این تلاش هیچ پایان خوشی نخواهد داشت. ما دوست نداریم مردم زندگی و دارایی خود را به خطر انداخته و سبب تاسف خانواده خود بشوند.

بجز این تغییر سیاست، دولت استرالیا چه راهکارهایی برای جلوگیری از ورود غیرقانونی مهاجر ها دارد؟

خیلی چیز ها وجود دارد که استرالیا و کشورهای منطقه ای برای پایان دادن به این تجارت شوم در نظر دارند. زیرا این مشکل باعث نگرانی استرالیا و کشورهای پناهجو فرست مانند ایران شده است، دولت استرالیا با دولت ایران گفت وگو هایی داشته تا از تجربیات یکدیگر استفاده کرده و اطلاعاتشان را به اشتراک بگذارند، علاوه بر این اقدامات دیگری هم در دست داریم، برای نمونه رئیس جمهور اندونزی کنفرانس دیپلماتیکی را ​ماه آگوست در نظر گرفته تا روی این موضوع بحث شود. در این کنفرانس کشورهای منطقه ای و کشورهای پناهجوفرست مانند ایران و افغانستان حضور خواهند داشت.

کشورهایی پناهجو فرست برای کاهش این تقاضا باید چه کار کنند؟ راهکارهای عملی کشور شما چیست؟

کشورهای مبدا و پناهجو فرست نقش مهمی در گسترش پیام ما دارند، آنها با اشاعه این پیام به مردمی که قصد دارند با قایق به استرالیا برسند، از اشتباه خود باخبر می کنند و آنها می فهمند که این کار خیلی خطرناک است، علاوه بر این ما با دولت ایران در حال بررسی این موضوع هستیم تا روش های مقابله با این تجارت شوم را بررسی کنیم.

درباره آمار کشته شده ها چه نظری دارید، آیا تائید می کنید 600 نفر از سال 2009 تاکنون جان خود را هنگام مهاجرت غیرقانونی به استرالیا از دست داده اند؟

من عدد دقیقی نمی دانم، اما همین آمار خیلی غمبار است و خیلی واضح نشان می دهد که این تجارت خطرناکی است.

در شبکه های اجتماعی اخباری منتشر شده که استرالیایی ها برای نجات جان پناهجویان تلاش زیادی کرده و می کنند. این موضوع را با توجه به آمار غرق شده ها تائید می کنید؟

نیروی دریایی استرالیا و گارد ساحلی ما زندگی خود را به خطر انداخته اند تا پناهجویانی که قایقشان غرق شده است نجات پیدا کنند. البته نباید از یاد برد که برخی از این قایق ها در آب های اندونزی غرق شده و مسئولیت آنها با کشور اندونزی است.

کشور استرالیا با توجه به چه اهدافی پناهجو می پذیرد؟

استرالیا مطابق با تعریف بین المللی پناهجو این افراد را می پذیرد. ما کشوری با شرایط مناسب هستیم و می خواهیم به سایر کشورها کمک کنیم مانند ایران که میزبان اتباع افغانستان و سایر کشورهاست.

شما به عنوان سفیر استرالیا به شخصی که تصمیم به مهاجرت غیرقانونی گرفته و اکنون مشغول خواندن این گفت وگو است، چه می توانید بگویید تا او را از این کار منصرف کنید.

بگذارید خیلی ساده بگویم کسی که فکر می کند با روش های غیرقانونی می تواند به استرالیا برسد و زندگی و دارایی خود را به خطر انداخته، هیچ وقت به استرالیا نخواهد رسید.

ایرانیان در استرالیا

طبق آماری که سفیر استرالیا در اختیار جام جم قرار داده اکنون30 هزار ایرانی در استرالیا زندگی می کنند، ولی اینها همه ایرانیانی که به استرالیا آمده اند، نیستند زیرا تعدادی هم در کمپ ها و بازداشتگاه های پلیس هستند. براساس اطلاعات سفارت استرالیا اکنون 3350 ایرانی در بازداشتگاه مهاجران نگهداری می شوند، البته این بازداشتگاه ها زندان های جنایی نیستند و وضع مطلوبی دارند. علاوه بر این 880 ایرانی نیز تحت بازداشت جامعه ای هستند یعنی حق کار نداشته و باید هر چند وقت یک بار به پلیس گزارش بدهند. علاوه بر این افراد از ابتدای ژانویه امسال تاکنون 6406 ایرانی نیز به صورت غیرقانونی و با قایق خود را به خاک استرالیا رسانده اند. سفیر استرالیا در باره اینکه پناهنده های ایرانی با چه هدفی به استرالیا می آیند می گوید:​ آنها برای زندگی اقتصادی بهتر به استرالیا می آیند، اما باید از طریق روش های قانونی اقدام کنند، ما سالانه 2000 ویزا برای ایرانی ها صادر می کنیم، استرالیا کشور مهاجران است. اکنون 30 هزار ایرانی در استرالیا زندگی می کنند که کاملا قانونمدار هستند و به سختی نیز کار می کنند ما از چنین ایرانی هایی استقبال می کنیم. فلی ادامه می دهد:هر تقاضای پناهندگی به صورت جدا بررسی می شود و ملاحظات محرمانه بودن نیز در نظر گرفته می شود بنابراین حرف هایی که پناهنده ها به ارزیاب ها می زنند معمولا هیچ وقت فاش نمی شود، اما بگذارید خاطرنشان کنم که از نظر دولت استرالیا بیشتر ایرانی ها مهاجران اقتصادی توصیف شده اند، یعنی آنها تلاش می کنند به کشوری مهاجرت کنند که وضع اقتصادی بهتری داشته باشد.

مهدی آیینی

بالا